مجلهٔ RUG / تخصصی / علم دم‌آوری

TDS قهوه و درصد عصاره‌گیری؛ عددها چه چیزی دربارهٔ فنجان می‌گویند؟

از تعریف غلظت تا محاسبهٔ بازده عصاره‌گیری و خواندن نمودار کنترل دم‌آوری؛ همراه با روش درست نمونه‌گیری و عیب‌یابی عملی.

دستگاه سنجش TDS آب در لیوان، کنار ابزار دم‌آوری و بافت قالی ایرانی

تصویر بازآفرینی‌شده از عکس ارسالی. دستگاه نشان‌داده‌شده TDS آب را بر حسب ppm می‌سنجد؛ برای اندازه‌گیری TDS قهوهٔ دم‌شده به رفرکتومتر کالیبره‌شده برای قهوه نیاز است.

دو عدد، دو پرسش متفاوت

وقتی از TDS قهوه حرف می‌زنیم، منظور سهم مواد جامد حل‌شده در نوشیدنی نهایی است. این عدد به پرسش «فنجان چقدر غلیظ است؟» پاسخ می‌دهد. درصد عصاره‌گیری یا بازده عصاره‌گیری نشان می‌دهد چه سهمی از جرم قهوهٔ خشک به نوشیدنی منتقل شده است؛ یعنی «چه مقدار از دانه را استخراج کرده‌ایم؟» این دو عدد به هم مربوط‌اند، اما یکسان نیستند.

برای تصمیم‌گیری دربارهٔ طعم، باید هر دو را در کنار جرم نوشیدنی و ارزیابی حسی ببینیم. فنجان غلیظ الزاماً به‌خوبی عصاره‌گیری نشده و فنجان رقیق نیز لزوماً کم‌استخراج نیست.

TDS قهوه دقیقاً چیست؟

TDS مخفف «کل مواد جامد محلول» است. در قهوهٔ دم‌شده، آن را معمولاً به‌صورت درصد جرمی نوشیدنی بیان می‌کنند. اگر TDS فنجانی ۱٫۳٪ باشد، در ۱۰۰ گرم از آن نوشیدنی حدود ۱٫۳ گرم مواد محلول اندازه‌گیری شده است. این عدد معیاری از قدرت یا غلظت نوشیدنی است، نه نمرهٔ کیفیت آن.

تفاوت مهم: TDS آب و TDS قهوه

قلم سنجش آبِ داخل تصویر معمولاً رسانایی الکتریکی را به مقدار تقریبی ppm تبدیل می‌کند. این ابزار برای بررسی مقدماتی آب کاربرد دارد، اما عدد آن جایگزین TDS نوشیدنی قهوه نیست. مواد محلول قهوه با رفرکتومتر مناسب قهوه و روش نمونه‌گیری مشخص سنجیده می‌شوند. همچنین TDS آب به‌تنهایی ترکیب یون‌ها، سختی و قلیائیت آب را نشان نمی‌دهد.

درصد عصاره‌گیری را چگونه حساب کنیم؟

ابتدا جرم نوشیدنیِ به‌دست‌آمده را وزن کنید. سپس TDS نوشیدنی را با رفرکتومتر بخوانید. حاصل‌ضرب این دو، برآوردی از جرم مواد محلول در فنجان است؛ نسبت آن به جرم قهوهٔ خشک، بازده عصاره‌گیری را می‌دهد.

EY (%) = TDS (%) × beverage mass (g) ÷ dry coffee mass (g)
مثال: از ۲۰ گرم قهوهٔ خشک، ۳۰۰ گرم نوشیدنی با TDS برابر ۱٫۳٪ به دست آمده است. جرم مواد محلول حدود ۳٫۹ گرم و درصد عصاره‌گیری برابر ۱۹٫۵٪ است. در این محاسبه، TDS را به‌شکل عدد ۱٫۳ وارد می‌کنیم؛ اگر آن را به‌شکل ۰٫۰۱۳ بنویسیم، نتیجهٔ نسبت را باید در ۱۰۰ ضرب کنیم.

جرم آب ورودی را با جرم نوشیدنی یکی نگیرید: بخشی از آب در بستر قهوه می‌ماند. این رابطه برآوردی کاربردی برای دم‌آوری فیلتری است و دقت آن به وزن‌کشی، نمونه‌گیری و ابزار وابسته است.

نمونه‌گیری درست با رفرکتومتر

  1. نوشیدنی را به‌آرامی مخلوط کنید تا نمونه نمایندهٔ کل فنجان باشد؛ سپس مقدار کمی بردارید.
  2. بگذارید نمونه به دمای مناسبِ توصیه‌شده برای دستگاه برسد. ذرات معلق را مطابق دستور سازنده با فیلتر مناسب حذف کنید.
  3. سطح منشور را تمیز و دستگاه را طبق راهنمای خودش صفر یا کالیبره کنید. چند قرائت بگیرید و اختلاف غیرعادی را بررسی کنید.
  4. جرم قهوهٔ خشک، جرم نوشیدنی، TDS، تنظیم آسیاب، زمان و توصیف طعم را با هم ثبت کنید.

روش آماده‌سازی نمونه میان دستگاه‌ها فرق دارد. به دستور همان رفرکتومتر دربارهٔ دما، کالیبراسیون و فیلترکردن تکیه کنید؛ یک روش واحد را بدون توجه به دستگاه تعمیم ندهید.

نمودار کنترل دم‌آوری چه کمکی می‌کند؟

نمودار کنترل، قدرت نوشیدنی (TDS) را در برابر بازده عصاره‌گیری نشان می‌دهد. در نسخهٔ کلاسیک، محدودهٔ ۱۸ تا ۲۲٪ عصاره‌گیری اغلب نقطهٔ شروع آموزش قهوهٔ فیلتری بوده است؛ اما این محدوده حکم قطعیِ خوش‌طعمی نیست. پژوهش‌های حسی جدید نشان می‌دهند ترجیح مصرف‌کننده و ویژگی‌های طعم با قدرت، بازده و نسبت دم‌آوری ارتباطی پیچیده‌تر از یک «خانهٔ ایدئال» دارند.

از نمودار برای پیدا کردن جهت تغییر استفاده کنید و نتیجه را در چند دما بچشید. اگر دو فنجان اعداد نزدیک دارند اما مزهٔ متفاوتی می‌دهند، یکنواختی استخراج، کیفیت آسیاب، آب و ویژگی‌های دانه را نیز بررسی کنید.

جدول عیب‌یابی سریع

مشاهدهچه چیزی را بررسی کنیم؟آزمون بعدی
فنجان رقیق است، اما طعم متعادل دارد.TDS و نسبت قهوه به نوشیدنینسبت را کمی تغییر دهید؛ بازده را جداگانه دوباره بسنجید.
ترشی نارس و پایان کوتاه حس می‌شود.بازده، یکنواختی خیس‌شدن بستر و آسیابپس از اطمینان از یکنواختی، یک پله ریزتر آسیاب کنید و مقایسه کنید.
تلخی و خشکی غالب است.طعم در کنار بازده و زمان تماسیک پله درشت‌تر آسیاب کنید یا تماس را کاهش دهید؛ فقط یک متغیر را تغییر دهید.
اندازه‌گیری‌های یک نمونه پراکندگی دارند.تمیزی منشور، دما، ذرات معلق و کالیبراسیوننمونه را دوباره طبق دستور دستگاه آماده و چند بار بخوانید.
هم‌زمان مزهٔ نارس و تلخ دارید.توزیع آسیاب و ناهمگونی استخراجروش ریزش و یکنواختی بستر را پایدار کنید، سپس رسپی را تغییر دهید.

یک پروتکل ساده برای خانه و کافه

برای هر دانه، یک رسپی پایه ثبت کنید: دوز، آب ورودی، جرم نوشیدنی، دمای آب، آسیاب و زمان. فنجان را در چند دمای مختلف بچشید، سپس اگر به هدف حسی نرسیدید، تنها یک متغیر را تغییر دهید. سه اجرای نزدیک به هم کمک می‌کند بفهمید تغییر واقعاً تکرارپذیر است یا صرفاً نوسان اجرا بوده است.

در کافه، همین اطلاعات می‌تواند به برگهٔ کنترل هر شیفت تبدیل شود. عددها زبان مشترک تیم هستند؛ معیار نهایی همچنان کیفیت حسی فنجانی است که به مشتری می‌رسد.

پرسش‌های متداول

آیا TDS بالاتر یعنی قهوهٔ بهتر؟

خیر. TDS بیشتر فقط غلظت بالاتر را نشان می‌دهد. تعادل، شیرینی، تلخی، بافت و ترجیح نوشنده را باید جداگانه سنجید.

آیا با قلم TDS آب می‌توان درصد عصاره‌گیری قهوه را محاسبه کرد؟

خیر. برای فرمول عصاره‌گیری به TDS نوشیدنی قهوه نیاز دارید که با رفرکتومتر مناسب اندازه‌گیری می‌شود، نه عدد ppm قلم سنجش آب.

اگر درصد عصاره‌گیری داخل بازهٔ ۱۸ تا ۲۲ باشد، رسپی نهایی است؟

نه لزوماً. این بازه یک مرجع تاریخی و نقطهٔ شروع است. طعم، دانه، آب و سلیقه می‌توانند انتخاب دیگری را توجیه کنند.

جمع‌بندی

TDS از غلظت فنجان خبر می‌دهد و درصد عصاره‌گیری سهم مواد منتقل‌شده از قهوهٔ خشک را برآورد می‌کند. اندازه‌گیری دقیق، ثبت شرایط و چشیدنِ آگاهانه کنار هم معنا پیدا می‌کنند. نمودار کنترل به تصمیم کمک می‌کند، اما جای داوری حسی را نمی‌گیرد.

منابع

  1. پژوهش‌های انجمن قهوهٔ تخصصی (SCA) — پژوهش‌های دم‌آوری و ارزیابی حسی.
  2. Guinard و همکاران، A New Coffee Brewing Control Chart، Journal of Food Science (۲۰۲۳) — پژوهش دربارهٔ رابطهٔ متغیرهای دم‌آوری با ویژگی‌های حسی و پسند مصرف‌کننده.
  3. مرکز پژوهش قهوهٔ دانشگاه UC Davis — پروژه‌های پژوهشی مرتبط با دم‌آوری و ارزیابی حسی.

گردآورنده و محقق: ارسلان جابری

ابزار و تجربهٔ دم‌آوری با RUG

برای آشنایی با برند و ابزارهای قهوه، به سایت اصلی سر بزنید.

رفتن به سایت اصلی RUG